MG

Ik hoestte wat. Mijn zoon hoestte harder. Een jongedame met een mondkapje voor vroeg waarom wij geen mondkapje hadden gekregen van de juffrouw bij de balie. Ga jij dat even vragen, zei Zus tegen de jongedame. Dat deed ze, en wij vervolgden ons wachten. Wachten op de dokter, want mijn zoon is nog geen twee, en dat maakt hem een risicogroep. Heeft u griepverschijnselen? Neem contact op met de huisarts! Vooral niet langs gaan, voegt men er gauw aan toe. Je zal toch eens iemand besmetten zeg. Toen ik belde met de huisartsenpost was ik kalm, ik belde 'voor de zekerheid', meer niet. Natuurlijk maakte ik me geen zorgen. Ik doe dat niet, zo'n moeder ben ik niet. Ik vertrouw op zijn afweersysteem. Geen enkele besmettelijke ziekte maakt mij bang.

Maar de dame aan de telefoon vond de situatie redelijk serieus. En toen ik vertelde dat hij over de hele dag niets had gegeten en zo'n 100 ml had gedronken, maar echt nog "heel alert" was, besloot ze dat we langs moesten komen. Er zijn leukere manieren om je zaterdagavond door te brengen dan in de Mexicaanse Griep-kamer (ik maak geen grapje) van de huisartsenpost in een Waterlands ziekenhuis. Het mondkapje is alleen voor mensen bij wie niet in de keel gekeken hoeft te worden, zei de jongedame even later. Wij trokken vragend onze wenkbrauwen op, maar stelden geen vragen.

De dokter (mét mondkapje) luisterde wat, klopte wat, voelde wat, bekeek het een en ander grondig. Dat alles terwijl mijn zoon huilde, gilde, schreeuwde alsof hij bij de kapper zat, want ook dat is heel erg vreselijk. Huilen is goed, vond de dokter, dan zit er nog leven in. Ik mocht de oorthermometer bedienen, dat zou vast minder eng zijn dan als de dokter het zou doen. Mijn zoon prikte een vinger in mijn oog en trok aan mijn haar, ik vroeg me af waar dat zielige zieke jongetje was waar ik heel de dag mee in bed had gelegen. Een onrustige keel, een temperatuur van 38.5 ná de maximale dosis zetpillen, de dokter zag een ziek kind met genoeg kracht om hier bovenop te komen. Ik knikte tevreden en stiekem een beetje zelfingenomen, ik zei het toch?

En toen sprak de dokter de legendarische woorden: "Of het de Mexicaanse griep is kunnen we nu niet vast stellen.

...

Maar het maakt ook niet zoveel uit, eigenlijk."

Ik begrijp de wereld gewoon nog steeds niet.